ช่องว่างเสี้ยววินาทีระหว่างสองช่องทางไม่ได้แก้ด้วยความเร็ว แต่แก้ด้วยการมีห้องว่างชุดเดียวเป็นความจริงเดียว
จองซ้อนเกือบทุกเคสไม่ได้เกิดเพราะระบบช้า แต่เกิดเพราะห้องว่างชุดเดียวกันถูกเก็บไว้หลายที่ แล้วแต่ละที่เชื่อสำเนาของตัวเอง — ตราบใดที่ความจริงมีหลายชุด ซิงก์เร็วแค่ไหนก็ยังมีจังหวะที่สองชุดขัดกัน
ลองนึกภาพห้องสุดท้ายของคืนวันเสาร์ เปิดขายอยู่สองช่องทาง แขกสองคนกดจองห่างกันไม่กี่วินาที แต่ละช่องทางเช็คกับสำเนาห้องว่างของตัวเอง เห็นว่ายังว่าง จึงรับจองทั้งคู่ — กว่าคำสั่งปิดห้องจะเดินทางไปถึงอีกช่องทาง การจองใบที่สองก็เกิดขึ้นไปแล้ว
การซิงก์ที่เร็วขึ้นทำให้หน้าต่างเสี่ยงแคบลง แต่ไม่มีทางเป็นศูนย์ เพราะโครงสร้างยังเป็นแบบเดิม: ความจริงหลายชุดที่ต้องวิ่งไล่ตามกัน
ระบบที่กันจองซ้อนได้จริง ให้ห้องว่างมีเจ้าของเพียงที่เดียว ทุกช่องทางขายเป็นแค่หน้าร้านที่สะท้อนความจริงชุดนั้น เมื่อห้องสุดท้ายถูกขายจากช่องไหนก็ตาม ระบบกลางเป็นคนสั่งปิดทุกหน้าร้านจากจุดเดียว — ไม่มีหน้าร้านไหนถือสำเนาของตัวเองอีก
ต่อให้โครงสร้างถูก ก็ยังต้องมียามตรวจซ้ำ เพราะฝั่งช่องทางเองก็มีวันที่ค้างสถานะ ระบบของเราจึงตรวจเทียบห้องว่างที่เปิดขายจริงบนช่องทาง กับจำนวนห้องที่เหลือจริงตามการจอง ล่วงหน้าเป็นรายวัน — เจอวันไหนเปิดขายเกินจริง ระบบเห็นก่อนที่แขกจะกดจอง