ใบอนุญาตโรงแรมคืออะไร ใครต้องมี

ใบอนุญาตโรงแรมคืออะไร ใครต้องมี

พระราชบัญญัติโรงแรม พ.ศ. 2547 มาตรา 4 นิยาม "โรงแรม" ว่าเป็นสถานที่พักที่จัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ในทางธุรกิจ เพื่อให้บริการที่พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใด โดยมีค่าตอบแทน — ไม่รวมที่พักที่ให้บริการโดยคิดค่าเช่าเป็นรายเดือนขึ้นไป ซึ่งถือเป็นสัญญาเช่าทรัพย์ ไม่ใช่โรงแรม

ถ้าที่พักเข้าเกณฑ์นี้ มาตรา 15 กำหนดให้ต้องขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจโรงแรมจากนายทะเบียนก่อนเปิดให้บริการ ไม่ว่าจะเรียกว่าโรงแรม รีสอร์ท เกสต์เฮาส์ หรือที่พักรูปแบบอื่นที่เข้าข่ายนิยามนี้

ข้อยกเว้นเดียวที่ไม่ต้องขอใบอนุญาตเต็มรูปแบบ คือที่พักขนาดเล็กไม่เกิน 8 ห้อง รับแขกรวมไม่เกิน 30 คน ที่ทำเพื่อหารายได้เสริมและแจ้งนายทะเบียนทราบแทน (ดูหน้าเปิดโฮมสเตย์)

อายุใบอนุญาตและการต่ออายุ

ใบอนุญาตประกอบธุรกิจโรงแรมมีอายุ 5 ปีนับจากวันที่ออกใบอนุญาต ก่อนครบกำหนดต้องยื่นต่ออายุด้วยแบบ ร.ร.1/1 เสียค่าธรรมเนียมครึ่งหนึ่งของค่าใบอนุญาตใหม่ (ประเภท 1–4 อยู่ที่ 2,500 / 5,000 / 7,500 / 10,000 บาท) บวกค่าธรรมเนียมรายปี 40 บาทต่อห้อง

ถ้ายื่นต่ออายุช้าไม่เกิน 60 วันหลังใบอนุญาตหมด ต้องเสียเงินเพิ่มอีก 20% ของค่าธรรมเนียม ถ้าเกิน 60 วันต้องขอใบอนุญาตใหม่ทั้งหมด พร้อมพิมพ์ลายนิ้วมือตรวจประวัติอีกครั้ง

ไม่มีใบอนุญาตโรงแรมมีโทษอะไร

มาตรา 59 ของพระราชบัญญัติโรงแรม กำหนดโทษผู้ประกอบธุรกิจโรงแรมโดยไม่ได้รับใบอนุญาตตามมาตรา 15 ไว้ว่า จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

ในทางปฏิบัติ กรมการปกครองและหน่วยงานท้องถิ่นมีการตรวจจับที่พักที่เปิดให้เช่าแบบโรงแรมโดยไม่มีใบอนุญาตอยู่เรื่อยๆ โดยเฉพาะคอนโดที่ปล่อยเช่ารายวัน ซึ่งนอกจากผิดกฎหมายโรงแรมแล้ว ยังอาจขัดกับข้อบังคับของนิติบุคคลอาคารชุดอีกชั้นหนึ่งด้วย — ข้อมูลนี้เป็นความรู้ทั่วไป ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย กฎเกณฑ์อาจเปลี่ยนแปลงได้ ควรตรวจสอบรายละเอียดล่าสุดกับนายทะเบียนหรือที่ว่าการอำเภอในพื้นที่ก่อนดำเนินการจริง